Wymagania dotyczące sztywności – Ściany działowe
Głównym zadaniem ścian działowych jest podział większej przestrzeni pomieszczenia na mniejsze. Ponieważ ściany działowe nie pełnią funkcji konstrukcyjnych w budynku, nie poświęca się im zbyt dużo uwagi zarówno przy projektowaniu jak i wykonawstwie. Często projektowanie ścian działowych ogranicza się do zaznaczenia ich na rzucie budynku, co w przypadku długich, wysokich lub zbyt smukłych murów może prowadzić w przyszłości do powstania uszkodzeń.
Zgonie z normą PN-EN 1996-1-1 [N1] ściany wypełniające (a do nich należą również ściany działowe) muszą spełniać kryterium minimalnej sztywności i nośności.
Kryterium sztywności wyraża się poprzez smukłość ściany h/t (h- wysokość ściany, t- grubość muru), natomiast na stateczność muru ma wpływ sposób ich podparcia na krawędziach poziomych (góra, dół) i pionowych (bocznych).
W załączniku F do normy 1996-1-1 znajdują się informacje na temat ograniczenia wymiarów ścian (wysokości i długości) w zależności od ich grubości z uwagi na stany graniczne użytkowalności. Co ważne, załącznik i dane w nim zawarte dotyczą ścian o grubości większej niż 100 mm. W przypadku ścian zamocowanych tylko na krawędziach: dolnej i górnej jej wysokość h powinna być ograniczona do 30t, a więc smukłość nie może przekraczać h/t ≤ 30.
Jeśli ściana działowa będzie oprócz podparcia górą i dołem dodatkowo usztywniona na jednej lub dwóch krawędziach bocznych albo dwóch krawędziach bocznych ze swobodną krawędzią górną to ścianę można wznosić o wysokościach nie większych h/t ≥ 30. W tym przypadku dopuszczalna wysokość jest uzależniona również od jej długości. W wyżej wymienionej normie w załączniku F znajdują się wykresy, na podstawie których, metodą uproszczoną można określić maksymalne wymiary ścian w zależności od ich wymiarów i ilości usztywnionych krawędzi.
Za usztywnienie krawędzi pionowej bądź poziomej ściany działowej uważa się:
- Ścianę lub słup konstrukcji nośnej budynku do której ściana działowa jest połączona wzdłuż krawędzi pionowej.
- Inną ścianę działową połączoną za pomocą przewiązania murarskiego lub stalowych łączników np. P 30.
- Dodatkowy słup żelbetowy, który jest połączony z konstrukcją budynku.
- Warstwy podłogowe ściany działowej.
W systemie SOLBET zaleca się, aby ściana działowa miała minimalną grubość 10 cm lub 12 cm. Do jej wykonania stosuje się bloczki z betonu komórkowego Solbet Optimal w klasie gęstości 500 lub 600 kg/m3. W przypadku wykonywania dużej ilości ścian działowych o mało skomplikowanych kształtach na ściany działowe świetnie sprawdzą się także bloczki Solbet One o grubości 12 cm i podwojonej wysokości 48 cm.
Bloczek Solbet Optimal oraz Solbet One do wykonywania ścian działowych.
Co ważne! ciężar ściany działowej wykonanej z betonu komórkowego tych grubości nie przekracza wartości 3,0 kN/m, a więc mur może być wykonany w dowolnym miejscu na stropie nie dociążając go. Tolerancja wymiarowa bloczków Solbet pozwala na zastosowanie zaprawy do cienkich spoin do betonu komórkowego, co dodatkowo przyspiesza i ułatwia murowanie. Łatwa obróbka bloczków z betonu komórkowego ułatwia wykonanie skosów, gdyż do cięcia bloczków wystarczy piła widiowa. Ponieważ bloczki mają gładką powierzchnię pionową należy pamiętać o wypełnianiu spoiny zarówno poziomej jak i pionowej zaprawą. Do murowania ścian działowych zaleca się stosować zaprawy cienkowarstwowe SOLBET 0.1 lub 0.2, które stanowią część systemu i charakteryzują się właściwościami odpowiednio dopasowanymi do betonu komórkowego.
Literatura:
[N1] PN-EN 1996-1-1:2023-08 Eurokod 6 - Projektowanie konstrukcji murowych - Część 1-1: Reguły ogólne dla zbrojonych i niezbrojonych konstrukcji murowych
[2] Akademia SOLBET; Ściany wypełniające. Projektowani i wykonawstwo, Solec Kujawski 2014.
Infolinia techniczna dla projektantów: 801 999 777
www.solbet.pl
